من همینم... نه چشمان آبی دارم نه کفش پاشنه بلند کتانی میپوشم و روی چمن ها غلت میزنم، عشوه ریختن را خوب یادم نداده اند وقتی از کنارم رد میشوی بوی ادکلنم مستت نمیکند نگران پاک شدن رژلب و ریملم هم نیستم لاک ناخن هایم از هزار متری داد نمیزند گاهی از فرط غصه بلند بلند داد میزنم و خـــدایم را با دنیا عوض نمیکنم بعضی از اطرافیانم را هم با دنیا عوض نمیکنم بلد نیستم تا صبح با گوشی پچ پچ کنم و بگویم دوستت دارم وقتی حتی به تعداد حروف دوستت دارم هم، دوستت ندارم ولی اگر بگویم دوستت دارم دوست داشتن و عشقم حد و مرزی ندارد من خالصانه همینم...